Зитмак в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению зитмака в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток зитмака, взаимодействие с другими лекарствами, применение зитмака (таблетки) при беременности. Инструкции: Зитмак в порошке;
Торговое название:
ЗИТМАК®250, ЗИТМАК® 125
Международное название: Азитромицин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, 250 мг и 125 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01F Макролиды, линкозамиды и стрептограмины
J01F A Макролиды
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Макролиды, линкозамиды и стрептограмины. Макролиды. Азитромицин. Код АТХ J01FA10
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте, при температуре не выше 25°С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
4 года. Не применять по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки, покрытые пленочной оболочкой белого цвета, продолговатой формы и с риской на одной стороне.

Состав зитмака в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество зитмака

азитромицина дигидрат 262.0 мг или 131.0 мг эквивалентно 250 мг и 125 мг азитромицина соответственно
262.0 мг немесе 131.0 мг азитромицин дигидраты тиісінше 250 мг және 125 мг азитромицинге баламалы

Вспомогательные вещества в зитмаке

крахмал прежелатинизированный, LHPC 21, натрия лаурилсульфат, натрия кроскармеллоза, кальция гидрофосфат дигидрат, аэросил 200, лактоза безводная, магния стеарат, состав оболочки: гидроксипропилметилцеллюлоза, целлюлоза микрокристаллическая, титана диоксид, макрогол – 40 ОЕ стеарат
желатинденген крахмал, LHPC 21, натрий лаурилсульфаты, натрий кроскармеллозасы, кальций гидрофосфат дигидраты, аэросил 200, сусыз лактоза, магний стеараты, қабықтың құрамы: гидроксипропилметилцеллюлоза, микрокристалды целлюлоза, титанның қостотығы, макрогол – 40 ОЕ стеараты

Показания к применению таблеток зитмака

  • фарингит, тонзиллит, синусит, средний отит
  • острый и хронический бронхит, интерстициальная и альвеолярная пневмония
  • хроническая мигрирующая эритема
  • начальная стадия болезни Лайма, рожа, импетиго, вторичные пиодерматозы
  • заболевания желудка и двенадцатиперстной кишки, ассоциированные с Helicobacter pylori
  • гонорейный и негонорейный уретрит и/или цервицит
  • фарингит, тонзиллит, синусит, ортаңғы отитте
  • жедел және созылмалы бронхит, интерстициальді және альвеолярлық пневмонияда
  • созылмалы көшпелі эритемада
  • Лайм ауруының бастапқы сатысы, тілме, импетиго, екіншілік пиодерматоздар
  • Helicobacter pylori астасқан асқазан және он екі елі ішек аурулары
  • создық және создық емес уретрит және/немесе цервицитте

Противопоказания зитмака в таблетках

  • гиперчувствительность к азитромицину, эритромицину или любому антибиотику из группы макролидов
  • тяжелые нарушения функции печени, и почек
  • холестатическая желтуха, дисфунция печени на фоне приема азитромицина в анамнезе
  • детский возраст до 6 лет
  • I триместр беременности, период лактации
  • азитромицинге, эритромицинге немесе макролидтер тобының кез келген антибиотиктеріне өте жоғары сезімталдық
  • бауыр және бүйрек функцияларының ауыр бұзылулары
  • сыртартқысында азитромицин қабылдау аясындағы бауыр функциясы бұзылуы, холестаздық сарғаю
  • 6 жасқа дейінгі балаларға
  • жүктіліктің I триместрі, лактация кезеңі

Побочные действия таблеток зитмака

Часто (>1/100, < 1/10)
  • тошнота, рвота, диарея, боль в животе
Нечасто (>1/1000, < 1/100)
  • жидкий стул, метеоризм, расстройство пищеварения, потеря аппетита
Редко (>1/1000, < 1/100)
  • головная боль, головокружение, сонливость, судороги, дисгевзия
  • тромбоцитопения
  • агрессивность, возбуждение, беспокойство, нервозность, бессонница
  • парестезии, астения
  • нарушение слуха, глухота и шум в ушах
  • тахикардия, аритмия с желудочковой тахикардией, удлинение интервала QT, аритмии типа трепетания/мерцания (torsades de pointes)
  • изменение цвета языка, запор, псевдомембранозный колит
  • транзиторный подъем уровня аминотрансфераз печени, билирубина,
  • холестатическая желтуха, гепатит, панкреатит, пилорический стеноз
  • реакции гиперчувствительности: покраснение, кожная сыпь, зуд, крапивница, ангионевротический отек, фоточувствительность, мультиформная эритема, синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз
  • артралгия
Очень редко (>1/10000, < 1/1000)
  • интерстициальный нефрит, острая почечная недостаточность
  • усталость, конвульсии
  • изменение вкуса и обоняния
  • вагинит, кандидоз, суперинфекции
  • анафилактический шок, в том числе отек (в редких случаях приводящий к смерти)
Макролидные антибиотики могут вызывать патологические изменения в электрической активности сердца, что может удлинить интервал QT и служить причиной сердечной аритмии типа трепетания/мерцания (torsades de pointes).

У пациентов, принимающих азитромицин, повышен риск удлинения интервала QT и потенциально фатального torsades de pointes. У лиц, имевших в анамнезе аритмию, на фоне лечения азитромицином может развиться аритмия по типу трепетания/мерцания и последующий инфаркт миокарда.
Жиі (>1/100, < 1/10)
  • жүрек айнуы, құсу, диарея, іш ауыруы
Жиі емес (>1/1000, < 1/100)
  • сұйық нәжіс, метеоризм, ас қорыту бұзылыстары, тәбет жойылуы
Сирек (>1/1000, < 1/100)
  • бас ауруы, бас айналуы, ұйқышылдық, құрысулар, дисгевзия
  • тромбоцитопения
  • озбырлық, қозғыштық, мазасыздық, ашушаңдық, ұйқысыздық
  • парестезиялар, астения
  • естудің бұзылуы, кереңдік және құлақтағы шуыл
  • тахикардия, қарыншалық тахикардиясы бар аритмия, QT аралығының ұзаруы, дірілдеу/жыпылықтау типіндегі аритмиялар (torsades de pointes)
  • тіл түсінің өзгеруі, іш қатуы, жалған жарғақшалы колит
  • бауыр аминотрансферазасы , билирубин деңгейінің транзиторлы көтерілуі, холестаздық сарғаю, гепатит, панкреатит, пилорикалық стеноз
  • өте жоғары сезімталдық реакциялары: қызару, тері бөртпесі, қышыну, есекжем, ангионевротикалық ісіну, фотосезімталдық, мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз
  • артралгия
Өте сирек (>1/10000, < 1/1000)
  • интерстициальді нефрит, жедел бүйрек жеткіліксіздігі
  • шаршағыштық, конвульсиялар
  • дәм және иіс сезу өзгерістері
  • вагинит, кандидоз, асқын жұқпалар
  • анафилактикалық шок, оның ішінде ісіну (сирек жағдайларда өлімге әкеп соқтыратын)
Макролидті антибиотиктер жүректің электрлік белсенділігінде патологиялық өзгерістер туындатуы мүмкін, бұл QT аралығын ұзартуы мүмкін және дірілдеу/жыпылықтау типіндегі жүрек аритмияларының (torsades de pointes) себебі болуы мүмкін.

Азитромицин қабылдайтын емделушілерде QT аралығының ұзаруы және потенциалды фатальді torsades de pointes қаупі жоғары. Сыртартқысында азитромицинмен емдеу аясында аритмиясы болған адамдарда дірілдеу/жыпылықтау типіндегі аритмия және соңынан миокард инфаркті дамуы мүмкін.

Особые указания к применению

Необходимо соблюдать перерыв 2 ч при одновременном применении антацидов и препарата ЗИТМАК®.

У пациентов, получавших лечение азитромицином, в редких случаях наблюдались серьезные аллергические реакции, включая ангионевротический отек, анафилаксию и дерматологические реакции, такие как синдром Стивенса-Джонсона и токсический эпидермальный некролиз, которые могут стать фатальными. При возникновении аллергической реакции, азитромицин необходимо отменить немедленно и начать соответствующую терапию. Однако симптомы аллергии могут появиться снова, при прекращении симптоматической терапии.

При лечении пневмонии было отмечено, что азитромицин безопасен и эффективен при лечении внебольничной пневмонии, вызванной Chlamydia pneumonia, Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumonia или Streptococcus pneumonia у пациентов подходящих для пероральной терапии. Азитромицин не следует применять у пациентов с пневмонией, которым пероральная терапия нецелесообразна исходя из тяжести пневмонии, то есть при средней или тяжелой степени тяжести или если имеется какой-нибудь из перечисленных факторов риска:
  • пациенты с кистозным фиброзом
  • пациенты с внутрибольничными инфекциями
  • пациенты с подозрением или выявленной бактериемией
  • пациенты, нуждающиеся в госпитализации
  • пожилые или ослабленные пациенты, в состоянии выраженного иммунодефицита и функциональной асплении.
О случаях псевдомембранозного колита от легкой до угрожающей жизни степени сообщается при применении почти всех антибактериальных средств, в том числе и азитромицина. При диарее, последовавшей после приема антибактериального средства, все подозреваемые антибиотики необходимо отменить с одновременным назначением средств для устранения дегидратации и коррекции водно-электролитного баланса. Следует назначить этиотропную терапию, направленную на уничтожение С.difficile в кишечнике и, при необходимости, рассмотреть показание для хирургического лечения.

В связи с тем, что азитромицин, главным образом, выводится через печень, необходимо соблюдать осторожность при применении азитромицина у пациентов с недостаточностью функций печени. При появлении признаков и симптомов гепатита прием азитромицина должен быть прекращен немедленно, так как сообщалось о случаях нарушения функции печени, развития гепатита, холестатической желтухи, некроза печени и печеночной недостаточности, в том числе с фатальным исходом.

Вследствие недостаточных данных у лиц, у которых скорость клубочковой фильтрации <10 мл/мин, необходимо соблюдать осторожность при назначении азитромицина.

Как обычно при любом виде антибактериальной терапии, целесообразно обследовать пациента для того, чтобы определить вторичную инфекцию, имеющую небактериальное происхождение, включая грибки.

С осторожностью назначается больным с сердечно-сосудистой патологией. Приём препарата может спровоцировать приступ аритмии (возможны желудочковые аритмии и удлинение интервала QT), внезапную остановку сердца. Следует с осторожностью назначать препарат пациентам с врожденной или приобретенной пролонгацией интервала QT, с нарушениями электролитного баланса, особенно при наличии гипокалиемии и гипомагниемии, с патологически редкой частотой сердечных сокращений, а также пациентам, принимающим противоаритмические препараты. У пациентов, получающих азитромицин, может быть обострение симптомов миастении (myasthenia gravis) или новое начало миастенического синдрома. Длительность применения препарата не должна превышать сроки, указанные в инструкции.

Применение в педиатрии
Детям до 6 лет не рекомендуется применять лекарственную форму в виде таблеток, а рекомендуется применять суспензию ЗИТМАК® 100мг/5мл или ЗИТМАК® 200мг/5 мл согласно инструкции.

Применение у пожилых пациентов
Нет необходимости в корректировке дозы у пациентов пожилого возраста с нормальной функцией почек и печени.

Беременность
Применение препарата во втором и третьем триместрах беременности возможно, когда ожидаемая польза превышает потенциальный риск для плода. Препарат содержит лактозу, поэтому его не рекомендуется применять больным с непереносимостью галактозы, недостаточностью лактазы Лаппа или нарушением усвоения глюкозы-галактозы.

Особенности влияния лекарственного препарата на способность управлять автотранспортом или движущимися механизмами
Учитывая побочные действия препарата, следует соблюдать осторожность при управлении автотранспортом или движущимися механизмами.
ЗИТМАК® препаратын антацидтермен бірге қолданғанда, препараттарды қабылдау арасында 2 сағат үзілісті сақтау керек.

Азитромицинмен ем қабылдайтын емделушілерде соңы фатальді болуы мүмкін ангионевротикалық ісіну, анафилаксия және Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермалды некролиз сияқты дерматологиялық реакцияларды қоса, аллергиялық реакциялар сирек жағдайларда байқалған. Аллергиялық реакциялар туындағанда азитромицинді дереу тоқтату және тиісті емді бастау керек. Алайда симптоматикалық емді тоқтатқанда аллергия симптомдары қайта пайда болуы мүмкін.

Пневмонияны емдеуде, яғни Chlamydia pneumonia, Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumonia немесе Streptococcus pneumonia туындатқан ауруханадан тыс пневмонияны ішке қабылдау арқылы емдеу кезінде азитроминнің қауіпсіз және тиімді екендігі анықталды. Пневмониясы бар емделушілерге пневмонияның ауырлығына байланысты пероральді ем тиімсіз болғанда қолдануға болмайды, яғни орташа немесе ауыр дәрежедегі ауырлықта немесе мына аталған қауіп факторларының қандай да біреуі бар болса:
  • кистозды фиброзы бар емделушілер
  • ауруханаішілік жұқпалы аурулары бар емделушілер
  • бактериемияның болуына күдікті немесе анықталған емделушілер
  • ауруханада емделуді қажет ететін емделушілер
  • айқын байқалған иммунитет тапшылығы және функционалдық аспления жағдайындағы егде немесе әлсіреген емделушілер азитромицинді қабылдамағаны жөн.
Барлық дерлік антибактериялық дәрілерді, оның ішінде және азитромицин де бар, қолданғанда ауырлығы бойынша жеңіл түрден өмірге қауіпті түрге дейінгі жалған жарғақшалық колит жағдайлары болғаны туралы мәлімделді.

Антибактериялық дәрілерді қабылдағаннан кейінгі болатын диареяда барлық күдікті антибиотиктерді бір мезгілде дегидратацияны жоюға және су-электролитті теңгерімді түзетуге арналған дәрілерді тағайындаумен тоқтату керек. Ішекте С.difficile жоюға бағытталған этиотропты ем тағайындау керек және қажет болғанда хирургиялық емге көрсетілімді қарастыру керек.

Азитромицин негізінен бауыр арқылы шығарылатындықтан, бауыр функциясының жеткіліксіздігі бар емделушілерге азитромицинді абайлап қолданған жөн. Бауыр функциясы бұзылуы, гепатит дамуы, холестаздық сарғаю, бауыр некрозы және бауыр жеткіліксіздігі, оның ішінде өліммен аяқталатын жағдайлары туралы хабарланғандықтан гепатит белгілері мен симптомдары пайда болғанда азитромицин қабылдау дереу тоқтатылуы тиіс.

Шумақтық сүзіліс жылдамдығы <10 мл/мин тұлғаларда азитромицинді қолдану жайындағы деректердің аз болуына байланысты азитромицинді сақтықпен тағайындау керек.

Қандай да болмасын антибактериялық емдеу кезіндегі сияқты емделушілерде шығу тегі бактериялық емес екіншілік жұқпаның, соның ішінде зеңдерді бар-жоғын анықтау үшін тексеру керек.

Сақтықпен жүрек-қан тамырлары патологиясы бар науқастарға тағайындалады. Препаратты қабылдау аритмия ұстамасына (қарыншалық аритмия және QT аралығының ұзаруы мүмкін), жүректің кенеттен тоқтауына түрткі болуы мүмкін. QT аралығының туа біткен немесе жүре пайда болған пролонгациясы бар, электролиттік теңгерімнің бұзылуы бар, әсіресе гипокалиемия және гипомагниемиясы, жүрек жиырылуының патологиялық сирек жиілігі бар, сондай-ақ аритмияға қарсы препараттар қабылдайтын емделушілерге препаратты сақтықпен тағайындау керек. Азитромицин қабылдайтын емделушілерде миастения симптомдарының (myasthenia gravis) өршуі немесе миастениялық синдромның жаңадан басталуы мүмкін. Препарат қолданудың ұзақтығы нұсқаулықта көрсетілген мерзімнен аспауы тиіс.

Педиатрияда қолданылуы
6 жасқа дейінгі балаларға таблетка түріндегі дәрілік түрін колдану ұсынылмайды, суспензия түріндегі ЗИТМАК® 100 мг/5 мл немесе ЗИТМАК® 200 мг/5мл нұсқаулыққа сәйкес қабылдау ұсынылады.

Егде жастағы емделушілерге қолданылуы
Бауыр және бүйрек функциясы қалыпты егде жастағы емделушілерге дозаны түзетудің қажеті жоқ.

Жүктілік
Болжамды пайдасы ұрық үшін потенциалды қауіптен жоғары болса жүктіліктің екінші және үшінші триместрлерінде препаратты қолдануға болады. Препарат құрамында лактоза бар, сондықтан оны галактоза жақпаушылығы, Лапп лактаза жеткіліксіздігі немесе глюкоза-галактоза сіңуінің бұзылуы бар науқастарға қолдану ұсынылмайды.

Дәрілік заттың көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Препараттың жағымсыз әсерлерін ескере отырып автокөлік немесе қозғалыстағы механизмдерді басқаруда сақтық жасау керек.

Дозировка и способ применения

ЗИТМАК® таблетки 125 мг или 250 мг принимают один раз в день за 1 час до еды или через 2 часа после еды.

При инфекциях верхних и нижних отделов дыхательных путей, инфекциях кожи и мягких тканей назначают по 500 мг/сутки в течение 3-х дней (курсовая доза – 1,5 г).

При неосложненном уретрите и/или цервиците назначают однократно 1 г (4 таблетки по 250 мг).

При болезни Лайма (бореллиозе) для лечения начальной стадии (erythema migrans) назначают по 1 г (4 таблетки по 250 мг) в первый день и по 500 мг ежедневно со 2-го по 5-й день (курсовая доза – 3 г).

При заболеваниях желудка и двенадцатиперстной кишки, ассоциированных с Helicobacter pylori, ЗИТМАК® назначают по 1 г (4 таблетки по 250 мг) в сутки в течение 3-х дней в составе комбинированной терапии.

В случае пропуска приема одной дозы препарата следует пропущенную дозу принять как можно раньше, а последующие – с перерывами в 24 часа.

У пожилых лиц и у больных с нарушенной функцией почек нет необходимости менять дозировку.

Детям старше 6 лет рекомендуется применять таблетки ЗИТМАК® по следующей схеме:

Инфекции верхних и нижних дыхательных путей, кожи и мягких тканей - в первый день – 10мг/кг, затем 4 дня – по 5 мг/кг в день или по 10 мг/кг в день в течение 3 дней (курсовая доза – 30 мг/кг);

При болезни Лайма: в первый день - 20 мг/кг, со 2-го по 5-й день - 10мг/кг/сутки.

Хроническая мигрирующая эритема: курсовая доза препарата составляет 60 мг/кг: однократно по 20 мг/кг – в 1-й день и 10 мг/кг – в последующие, со 2 по 5 дни.

При заболеваниях желудка и двенадцатиперстной кишки, ассоциированных с Helicobacter pylori: 20 мг/кг массы тела однократно в течение 3 суток в составе комбинированной терапии.

Для лечения детей также рекомендуется применять детские лекарственные формы ЗИТМАК®: ЗИТМАК® 100 и ЗИТМАК® 200, порошок для приготовления суспензии для приема внутрь 100 мг/5 мл и 200 мг/5 мл в комплекте с водой очищенной.
ЗИТМАК® 125 мг немесе 250 мг таблеткаларын тамақтан 1 сағат бұрын немесе тамақтан соң 2 сағаттан кейін күніне бір рет қабылдайды.

Тыныс жолдарының жоғарғы және төменгі бөліктері жұқпаларында, тері және жұмсақ тіндердің жұқпаларында 3 күн бойына тәулігіне 500 мг-ден тағайындайды (курстық доза – 1,5 г).

Асқынбаған уретритте және/немесе цервицитте бір рет 1 г (250 мг-ден 4 таблетка) тағайындайды.

Лайм ауруында (бореллиозда) бастапқы сатысын емдеу үшін (erythema migrans) бірінші күні 1 г-нан (250 мг-дық 4 таблеткадан) және 500 мг-ден 2-ші күннен бастап 5 күн бойына күн сайын (курстық доза – 3 г) тағайындайды.

Helicobacter pylori астасқан асқазан және он екі елі ішек ауруларында ЗИТМАК®-ты біріктірілген ем құрамында тәулігіне 1 г (250 мг-дық 4 таблеткадан) 3 күн бойына тағайындайды.

Препараттың бір дозасын ішпей жіберіп алған жағдайда ол дозаны мүмкіндігінше ертерек қабылдау керек, ал содан кейінгісін – 24 сағат үзіліспен.

Егде адамдарда және бүйрек функциясының бұзылуы бар науқастарда дозалауды өзгертудің қажеттігі жоқ.

6 жастан асқан балаларға ЗИТМАК® таблеткаларын төмендегі сызба бойынша қолдану ұсынылады:

Тыныс жолдарының жоғарғы және төменгі бөліктері, тері және жұмсақ тіндердің жұқпаларында – бірінші күні – 10мг/кг, содан соң 4 күн – күніне 5 мг/кг немесе күніне 10 мг/кг 3 күн бойына (курстық доза – 30 мг/кг);

Лайм ауруында: бірінші күні - 20 мг/кг, 2 күннен бастап 5 күн бойы - 10мг/кг/тәулік.

Созылмалы көшпелі эритема: препараттың курстық дозасы 60 мг/кг құрайды: 20 мг/кг бір рет – 1-ші күні және 10 мг/кг –содан кейінгі 2 –ші күннен бастап 5 күн бойына.

Helicobacter pylori астасқан асқазан және он екі елі ішек ауруларында: біріктірілген ем құрамында дене салмағының әр кг-на 20 мг 3 тәулік бойына бір рет.

Сондай-ақ балаларды емдеу үшін ЗИТМАК® -тың балаларға арналған дәрілік түрін қолдану ұсынылады: ЗИТМАК® 100 және ЗИТМАК® 200, ішке қабылдауға арналған суспензия дайындау үшін ұнтақ 100 мг/5 мл және 200 мг/5 мл тазартылған сумен жиынтықта.

Взаимодействие с лекарствами

При одновременном применении ЗИТМАК® с:
  • антацидами, содержащими гидроксид алюминия и магния: снижается концентрация препарата
  • циметидином: применение циметидина (800 мг) за два часа до приема азитромицина не влияет на всасывание последнего
  • теофиллином: в терапевтических дозах азитромицин умеренно действует на фармакокинетику теофиллина (внутривенного и перорального)
  • варфарином: азитромицин не влияет на протромбиновое время при применении однократной дозы варфарина. Однако применение в медицинской практике предусматривает внимательное наблюдение за протромбиновым временем у всех пациентов, получающих одновременное лечение азитромицином и варфарином
  • дигоксином: азитромицин приводит к повышению концентрации дигоксина
  • эрготамином или дигидроэрготамином: может произойти острая интоксикация эрготаминовыми препаратами, характеризующаяся периферическим вазоспазмом и дизестезией (нарушением чувствительности)
  • тетрациклинами и хлорамфениколом: усиливают действие (синергизм)
  • линкозамидами: понижают эффект препарата
  • этанол, пища: замедляют и понижают всасывание
  • циклосерином, непрямыми антикоагулянтами, метилпреднизолоном и фелодипином: азитромицин замедляет экскрецию, повышает концентрацию в сыворотке крови и усиливает токсичность
  • карбамазепином, вальпроевой кислотой, гексобарбиталом, фенитоином, дизопирамидом, бромокриптином, теофиллином и другими ксантиновыми производными, пероральными гипогликемическими средствами: азитромицин, ингибируя микросомальное окисление в гепатоцитах, удлиняет период полувыведения, замедляет экскрецию, повышает концентрацию и токсичность.
Зидовудин: азитромицин увеличивает концентрацию активного фосфорилированного метаболита зидовудина в крови. Однако в настоящее время клиническая значимость данного фармакокинетического взаимодействия не ясна.

Рифабутин: совместное применение азитромицина и рифабутина не изменяло их плазменную концентрацию. Однако при этом наблюдалась нейтропения, причинно-следственная связь между развитием побочной реакции и применением данной комбинации не установлена.
ЗИТМАК®-ты бір мезгілде мыналармен қолданғанда:
  • құрамында алюминий және магний гидроксиді бар антацидтермен: препараттың концентрациясы төмендейді
  • циметидинмен: азитромицинді қабылдардан екі сағат бұрын циметидинді (800 мг) қолданғанда, ол азитромициннің сіңуіне әсер етпейді
  • теофиллинмен: емдік дозаларда азитромицин теофиллиннің (көк тамыр ішіне және пероральді қолданылған) фармакокинетикасына орташа әсер етеді
  • варфаринмен: варфариннің бір реттік дозасын қолданғанда, азитромицин протромбин уақытына әсер етпейді. Алайда, медицина практикасында қолдану азитромицин мен варфаринді бірге қабылдайтын барлық емделушілерде протромбин уақытын мұқият бақылау қарастырылады
  • дигоксинмен: азитромицин дигоксиннің концентрациясы жоғарылауына алып келеді
  • эрготаминмен немесе дигидроэрготаминмен: шеткергі вазоспазм және дизестезия (сезімталдылықтың бұзылуы) түрінде байқалатын эрготаминдік препарттармен жедел улану болуы мүмкін
  • тетрациклиндермен және хлорамфениколмен: әсерін күшейтеді (синергизм)
  • линкозамидтермен: препарат әсерін төмендетеді
  • этанол, тағам: сіңуді баяулатады және төмендетеді
  • циклосеринмен, тікелей емес антикоагулянттармен, метилпреднизолонмен және фелодипинмен: азитромицин олардың шығарылуын баяулатады, қан сарысуында олардың концентрациясын жоғарылатады және уыттылығын күшейтеді
  • карбамазепинмен, вальпрой қышқылымен, гексобарбиталмен, фенитоинмен, дизопирамидпен, бромокриптинмен, теофиллинмен және басқа да ксантин туындыларымен, ішуге арналған гипогликемиялық дәрілермен: азитромицин гепатоциттерде микросомальді тотығуды тежей отырып, жартылай шығарылу кезеңін ұзартады, экскрецияны баяулатады, концентрациясын және уыттылығын жоғарылатады.
Зидовудин: азитромицин зидовудиннің қандағы фосфорланған белсенді метаболитінің концентрациясын ұлғайтады. Алайда қазіргі уақытта бұл фармакокинетикалық өзара әрекеттесудің клиникалық мәні анықталмаған.

Рифабутин: азитромицин мен рифабутинді бірге қолдану олардың плазмалық концентрациясын өзгертпеді. Алайда, бұл орайда нейтропения байқалды, жағымсыз реакциялар дамуы мен бұл біріктірілімді қолдану арасындағы себеп-салдарлы байланыс анықталмаған.

Передозировка зитмаком в таблетках

Сведения относительно передозировки недостаточны.

Симптомы: тошнота, рвота, диарея, обратимая потеря слуха.

Лечение: промыть желудок и назначить симптоматическое лечение.
Артық дозалануына қатысты мәліметтер жеткіліксіз.

Симптомдары: жүрек айнуы, құсу, диарея, естудің қайтымды жойылуы.

Емі: асқазан шаю және симптоматикалық ем тағайындау.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Азитромицин быстро всасывается из желудочно-кишечного тракта и широко распределяется по всему организму. Более высокая концентрация азитромицина в тканях, чем в плазме или сыворотке обусловлена его свойством быстрого распределения. При приеме однократной дозы 500 мг внутрь максимальная концентрация составляет 0,5 мкг/мл и достигается в течение 2,5- 3 часов (=Тmax). Кажущийся постоянный объем распределения (Vd) составляет около 31,1 л/кг. Период полувыведения составляет 14-72 часа.

Пролонгированный конечный период полувыведения обусловлен большим накоплением и последующим выведением препарата из тканей. Выведение азитромицина с желчью, преимущественно в неизмененном виде, является главным путем элиминации. При применении свыше недели, приблизительно 6% принятой дозы выводится с мочой в неизмененном виде. При применении режима лечения 500 мг в первый день и 250 мг ежедневно в течение 4-х дней в спинномозговой жидкости были обнаружены только очень низкие концентрации (меньше 0,01 мкг/мл).
Азитромицин асқазан-ішек жолдарынан тез сіңеді және организмге кеңінен таралады. Азитромициннің тіндердегі концентрациясының плазмадағы немесе сарысудағы концентрациясына қарағанда жоғары болуы оның тез таралатын қасиетіне байланысты. Бір реттік 500 мг көлеміндегі дозаны ішке қабылдағанда оның жоғары концентрациясы 0.5 мкг/мл құрайды және оған 2.5-3 сағат (=Тmax) ішінде жетеді.

Таралудың жуықтама тұрақты көлемі (Vd) шамамен 31.1 л/кг құрайды. Жартылай шығарылу кезеңі 14 - 72 сағатты құрайды. Жартылай шығарылу кезеңінің соңғы сатысының ұзаруы препарттың тіндерде жинақталуына және соңынан одан шығарылуына байланысты. Азитромицин өт арқылы көбіне өзгермеген күйінде шығарылуы оның негізгі элиминация жолы болып табылады. Препаратты аптадан астам уақыт колданғанда, қабылданған дозаның шамамен 6% несеппен өзгермеген күйінде шығарылады. Емдеу режимінің бірінші күні 500 мг және басқа күндері 250 мг-нан 4 күн бойы қолданғанда жұлын сұйықтығында өте төмен концентрацияда (0.01 мкг/мл-ден аз) анықталды.

Фармакодинамика

Азитромицин является производным эритромицина и принадлежит азалидной группе подкласса макролидных антибиотиков. Азитромицин действует посредством связывания с рибосомальной субъединицей 50S у чувствительных микроорганизмов и, тем самым, препятствует синтезу белков микроорганизмов. Не воздействует на синтез нуклеиновых кислот.

По сравнению с эритромицином азитромицин активнее в отношении грамотрицательных микроорганизмов, более устойчив в кислой среде желудка, медленнее выводится из организма и действует продолжительнее, лучше переносится, в меньшей степени ингибирует цитохром Р-450 печени.

ЗИТМАК® обладает широким спектром антимикробного действия.

Эффективен в отношении многих штаммов ниже перечисленных микроорганизмов, как in vitro, так и при клинически выраженных инфекциях:
Chlamydia pneumonia, Chlamydia trachomatis, Mycoplasma pneumonia, Borrelia burgdorferi, Mycoplasma pneumonia, Treponema pallidum, Ureaplasma urealyticum.

Аэробные грам-положительные микроорганизмы
Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumonia, Streptococcus pyogenes, стрептококки (групп C, F, G), стрептококки группы Viridans.

Аэробные грам-отрицательные микроорганизмы
Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Bordatella pertussis, Campylobacter jejuni, Legionella pneumophila.

Анаэробные микроорганизмы
Bacteroides bivius, Clostridium perfringes, виды Peptostreptococcus.

Была отмечена перекрестная устойчивость к азитромицину с эритромицин- резистентными грам-положительными штаммами. Большинство штаммов Enterococcus faecalis и метициллин-резистентные стафилококки устойчивы к азитромицину.
Азитромицин эритромицин туындысы және макролидтік антибиотиктер қосалқы класының азалидтер тобына жатады. Азитромицин сезімтал микроорганизмдерде 50S рибосома суббірлігін байланыстыру арқылы әсер етеді және соның нәтижесінде микроорганизмдер ақуыздарының синтезіне кедергі келтіреді. Нуклеин қышқылдарының синтезіне әсер етпейді.

Эритромицинмен салыстырғанда, азитромицин грамтеріс микроорганизмдерге қатысты белсендірек, асқазанның қышқыл ортасында төзімдірек, ағзадан баяу шығарылады және ұзағырақ әсер етеді, жақсы көтерімді, бауырдың Р-450 цитохромын аз дәрежеде тежейді.

ЗИТМАК® микробтарға қарсы кең ауқымды әсерге ие.

Төменде көрсетілген микроорганизмдердің көптеген штаммдарына қатысты in vitro жағдайында да, сондай-ақ клиникалық айқын жұқпаларда да тиімді:
Chlamydia pneumonia, Chlamydia trachomatis, Mycoplasma pneumonia, Borrelia burgdorferi, Mycoplasma pneumonia, Treponema pallidum, Ureaplasma urealyticum.

Аэробты грам-оң микроорганизмдер
Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumonia, Streptococcus pyogenes, стрептококктар (C, F, G топтары), Viridans тобының стрептококктары.

Аэробты грам-теріс микроорганизмдер
Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Bordatella pertussis, Campylobacter jejuni, Legionella pneumophila.

Анаэробты микроорганизмдер
Bacteroides bivius, Clostridium perfringes, Peptostreptococcus түрлері.

Эритромицинге төзімді грам-оң штаммдар азитромицинге түйіспелі тұрақтылық көрсететіндігі байқалған. Enterococcus faecalis және метициллин-резистентті стафилококктардың көптеген штаммдары азитромицинге тұрақты.

Упаковка и форма выпуска

По 6 таблеток, покрытых пленочной оболочкой, в контурную ячейковую упаковку из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой печатной. По 1 контурной упаковке вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку картонную с голограммой фирмы – производителя.
Поливинилхлоридті үлбірден және баспалы алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада үлбірлі қабықпен қапталған 6 таблетка салынған. 1 пішінді қаптамадан медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге өндіруші-фирма голограммасы бар картон қорапшаға салынады.